سینمای کلاسیک

 

میخانۀ بیرون شهر           Road House

کارگردان: ژان نگولسکو

بازیگران: آیدا لوپینو، کورنل وایلد، ریچارد ویدمارک، سلست هولم و رابرت کارنس

۱۹۴۸ فاکس قرن بیستم – ۹۵ دقیقه

 

مالک یک نوشگاهِ بین راه (ویدمارک) دلباختۀ خوانندۀ تازه وارد (لوپینو) می شود و هنگامی که از گرایش او به دوست خود (وایلد) آگاهی می یابد، نقشه می کشد تا حال هردوشان را جا آورَد...

افزون بر پایان هیجان انگیز، اجرای دو ترانۀ عاشقانه توسط لوپینو با ژست مخصوص که با نورپردازی چشم نواز لاشل توأم شده، تماشایی ترین بخش فیلم است. 

 

   

                                                  ژان نگولسکو  و  کورنل وایلد  


برچسب‌ها: نوآر, جاده, موزیکال, فم فتال, شیکاگو
+ نوشته شده در  ساعت   توسط آرش  | 

 

زحمتِ در زدن به خوتان ندهید           Don't Bother to Knock

کارگردان: روی‌وارد بیکر

فیلمنامه: دنیل تاراداش (بر اساس داستانی از شارلوت آرمسترانگ)

فیلمبردار: لوشن بالارد

موزیک: آلفرد نیومن

بازیگران: مریلین مونرو – ریچارد ویدمارک – آن بنکرافت – دانا کارکران – جین کاگنی – لورن تاتل

۱۹۵۲ فاکس قرن بیستم – سیاه و سفید – ۷۶ دقیقه

 

هوانوردی (با بازی ویدمارک) که با نامزدش (بنکرافت) به‌هم زده، اینک در هتل بسرمی‌بَرد و با یک بچه‌نگهدار (مونرو) گرم می‌گیرد، اما کم‌کم درمی‌یابد که او تندخو و کودک‌آزار است... 

 

داستان فیلم در زمان واقعی روی می‌دهد. موسیقی، اریژینال نیست و بکارگیریِ دوبارهء موزیک وحشت در خیابان‌ها (کازان – ۱۹۵۰) است. نخستین تجربهء بازیگریِ  آن بنکرافت.  

 

           

           

           

   

             

 


برچسب‌ها: مونرو, ویدمارک, نوآر, لازم نیست در بزنید, شب شکارچی
+ نوشته شده در  ساعت   توسط آرش  | 

 

خیابان بدون نام               Street With No Name

کارگردان: ویلیام کیتلی

فیلمنامه: هری کلینر و ساموئل انجل (بدون ذکر نام در عنوانبندی)

فیلمبردار: جوزف مک دونالد

موزیک: لایانل نیومن

بازیگران: مارک استیونس  -  ریچارد ویدمارک – لوید نولان – باربارا لارنس – اد بیگلی –  مک اینتایر

۱۹۴۸ فاکس قرن بیستم – سیاه و سفید – ۹۱ دقیقه

 

مأمور اف.بی.آی. مانلی (استیونس) اعتماد سردستهء گانگسترها، استیلنس (ویدمارک) را جلب می‌کند. او اطلاعات را با کمک یکی از همکاران خود (مک اینتایر) پنهانی به پلیس انتقال می‌دهد، ولی بناگاه نقشۀ به دام انداختن تبهکاران لو می رود. استیلنس نخست به زنی بدکاره (لارنس) بدگمان می‌شود، اما یک دوستِ شهربان که جاسوسی دوجانبه است، شناسهء مانلی را برایش آشکار می‌کند...

 

در ۱۹۴۹ سه نمایش رادیویی بر اساس این فیلم تهیه و پخش شد. نقشی که باربارا لارنس ایفا کرد، ابتدا برای جون هاور درنظر گرفته شده بود که او نپذیرفت تا به جای اینکه در قسمتی از این فیلم، سیلی بخورد، بتواند در کمدی/ فانتزی اسکودا هی اسکودا هو شناکنان برقصد.

 

 


برچسب‌ها: نوآر, پلیسی, جاسوسی, ویدمارک, استیونس
+ نوشته شده در  ساعت   توسط آرش